El Mar de Plastico (De zee van plastic)

Het beeld van eindeloze plastic kassen dat dit deel van Andalusië domineert, is vooral geconcentreerd rond de provincies Almería en Granada. Dit gebied wordt vaak aangeduid als “el mar de plástico” — de zee van plastic. Het gaat om een van de grootste tuinbouwgebieden onder plastic van Europa, waar het hele jaar door groenten worden geproduceerd voor de internationale markt.

Onder het plastic worden voornamelijk tomaten, paprika’s, courgettes en komkommers verbouwd. Dankzij het zonnige klimaat, weinig regen en gecontroleerde omstandigheden kunnen hier grote hoeveelheden voedsel worden geteeld, zelfs in de winter. Vanuit economisch oogpunt is dit gebied daarom van groot belang voor Spanje en voor de Europese voedselvoorziening.

Tegelijkertijd heeft deze vorm van landbouw een enorme impact op het landschap. Vanaf de snelweg, soms al op slechts enkele kilometers van de kust, zie je nauwelijks nog open natuur. Het plastic weerkaatst het zonlicht, waardoor het oppervlak soms lijkt op water, maar juist dat effect maakt het landschap desoriënterend en kil. Er is weinig groen, weinig bebouwing en nauwelijks dorpen in dit gebied.

Ook sociaal gezien kent deze regio een schaduwzijde. Veel van het werk in de kassen wordt gedaan door arbeidsmigranten, vaak onder zware omstandigheden. De gebieden voelen daardoor functioneel en tijdelijk aan: plekken om te werken, niet om te wonen. Dat draagt bij aan de lege, onpersoonlijke sfeer die je ervaart tijdens het rijden.

Het contrast met natuurgebieden zoals Cabo de Gata kan nauwelijks groter zijn. Waar je daar ruige kustlijnen en beschermde natuur vindt, rijd je hier door een industrieel landschap dat volledig is ingericht op productie. Deze etappe laat zien dat Andalusië niet alleen bestaat uit witte dorpen en idyllische stranden, maar ook uit complexe, soms confronterende realiteiten.

Je moet ingelogd zijn om PB (persoonlijk bericht) comments te zien.